உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின் நொய்டா தொழிற்பேட்டை (பேஸ்-2) பகுதியில் தொழிலாளர்கள் போராட்டம் வன்முறையில் முடிந்தது. இது ஒரு சாதாரண சம்பவம் அல்ல; இந்தியாவில் தொழிலாளர் நிலைமை எவ்வளவு சிக்கலானதாக உள்ளது என்பதை காட்டுகிறது.
இந்த போராட்டத்தில் தொழிலாளர்கள் சில முக்கிய கோரிக்கைகளை முன்வைத்துள்ளனர். மாத சம்பளம் ₹18,000–₹20,000 ஆக உயர்த்த வேண்டும், ஓவர்டைம் வேலைக்கு இரட்டிப்பு சம்பளம் தர வேண்டும், போனஸ் வழங்க வேண்டும், வேலை இடத்தில் மரியாதை மற்றும் அடிப்படை வசதிகள் இருக்க வேண்டும் என்பவை அவற்றில் முக்கியமானவை.
தற்போது பல தொழிலாளர்கள் மாதம் சுமார் ₹11,000 மட்டுமே சம்பாதிக்கிறார்கள். இவ்வளவு குறைந்த வருமானத்தில் அதிகரித்து வரும் வாழ்க்கைச் செலவுகளை சமாளிப்பது மிகவும் கடினமாக உள்ளது.
1990களுக்குப் பிறகு இந்தியாவில் தொழில்துறை வளர்ச்சி அதிகரித்தாலும், அதற்கு இணையாக தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கைத் தரம் உயரவில்லை. குறிப்பாக தனியார் துறையில் ஒப்பந்த தொழிலாளர்கள் (கான்ட்ராக்ட் வேலை) அதிகமாக இருப்பதால், வேலை உத்தரவாதமின்மை மற்றும் குறைந்த சம்பளம் போன்ற பிரச்சினைகள் தொடர்கின்றன.
இந்தியாவில் குறைந்தபட்ச சம்பளம் மாநிலத்துக்கு மாநிலம் மாறுபடுகிறது. பல இடங்களில் அது வாழ்க்கையை நடத்த போதுமான அளவில் இல்லை. அதனால் தொழிலாளர்கள் ₹20,000 வரை சம்பளம் வேண்டும் என்று கோருவது, அவர்களின் அடிப்படை வாழ்க்கை மற்றும் மரியாதையைப் பாதுகாக்கும் தேவையாகும்.
மத்திய அரசு சமீபத்தில் தொழிலாளர் சட்டங்களை மாற்றியுள்ளது. அதில் “ஊதியக் குறியீடு 2019” முக்கியமானது. இதன் நோக்கம் எல்லா தொழிலாளர்களுக்கும் குறைந்தபட்ச சம்பளம் மற்றும் பாதுகாப்பு வழங்குவது. ஆனால் நடைமுறையில் அது சரியாக செயல்படவில்லை என தொழிலாளர்கள் குற்றம் சாட்டுகின்றனர்.
இந்தியாவில் சுமார் 90% தொழிலாளர்கள் அமைப்புசாரா துறையில் வேலை செய்கிறார்கள். இவர்களுக்கு யூனியன் ஆதரவும் இல்லை, சட்ட ரீதியான பாதுகாப்பும் சரியாக கிடைப்பதில்லை. நொய்டா போராட்டத்தில் ஈடுபட்டவர்களும் பெரும்பாலும் இத்தகைய தொழிலாளர்களே.
பேச்சுவார்த்தை வாய்ப்புகள் இல்லாமல் போனால், இப்படிப்பட்ட போராட்டங்கள் தீவிரமாக மாறும் அபாயம் உள்ளது. வன்முறை தீர்வு அல்ல என்றாலும், அது நீண்டகால அதிருப்தியின் வெளிப்பாடாக பார்க்கப்படுகிறது.
மேலும், பெண்கள் தொழிலாளர்களுக்கு வேலை இடத்தில் மரியாதை இல்லாதது போன்ற குற்றச்சாட்டுகளும் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன. இது ஒரு பெரிய சமூக பிரச்சினையாகும்.
இந்தியாவில் தொழில்துறை வளர்ச்சி பற்றி பேசும்போது “வணிகம் செய்ய எளிது” (Ease of Doing Business) என்பதற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுகிறது. ஆனால் “தொழிலாளர்கள் வாழ எளிதா?” என்ற கேள்விக்கு போதிய கவனம் இல்லை.
இந்த பிரச்சினைக்கு தீர்வு காண, அரசு, தொழிலதிபர்கள் மற்றும் தொழிலாளர்கள் இடையே நல்ல பேச்சுவார்த்தை அவசியம்.
சட்டங்களை கடுமையாக அமல்படுத்துதல், தொழிலாளர் சங்கங்களை வலுப்படுத்துதல், வாழ்வாதாரத்திற்கு போதுமான சம்பளம் வழங்குதல் போன்ற நடவடிக்கைகள் தேவை.
மொத்தத்தில், நொய்டா தொழிலாளர் போராட்டம் சம்பள உயர்வு மட்டும் பற்றியது அல்ல; அது மரியாதை, சமத்துவம் மற்றும் சமூக நீதி பற்றிய ஒரு முக்கியமான எச்சரிக்கை ஆகும்.
[youtube-feed feed=1]