திரைவிமர்சனம்: காற்றின் மொழி

தும்ஹாரி சூலு  என்ற இந்தி படத்தின் ரீமேக், இந்த காற்றின் மொழி. மூலப்படத்தில் இல்லாத சில கதாபாத்திரங்களையும், காட்சிகளையும் சேர்த்து தமிழாக்கியிருக்கிறார்கள். ஏற்றுமதி நிறுவனம் ஒன்றில் புரடக்சன் மேனேஜர் ஆக வேலை பார்க்கிறார் விதார்த். அவருடைய மனைவி ஜோதிகா. மகன் தேஜஸ் கிருஷ்ணா. அளவான அழகான குடும்பம்.

ஆனால் ஜோதிகாவை குறை சொல்வதும் மட்டம் தட்டுவதுதான் கணவர் விதார்த், அக்காக்கள், அப்பா எல்லோருக்கும் பொழுதுபோக்கு.

இந்த நிலையில் ஜோதிகாவிற்கு தனக்கு விருப்பமான ஒரு வேலைக்குச் செல்ல வேண்டும் என்பது லட்சியம். அதே போல  எப்.எம். ரேடியோவில் ஆர்ஜே ஆக பணிபுரிய  வாய்ப்பு கிடைக்கிறது. இரவு 10 மணிக்கு ஒளிபரப்பாகும் அந்த நிகழ்ச்சி, செக்ஸ் சந்தேகங்களைத் தீர்க்கும் நிகழ்ச்சி.

ஆகவே குடும்பத்தினருக்கு இந்த வேலை பிடிக்கவில்லை. குடும்பத்தினர் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கிறார்கள். இந்த எதிர்ப்பை ஜோதிகா வென்றாரா என்பதே கதை.

இந்தி ஒரிஜினலின் வெற்றிக்கு முக்கிய காரணம், ஹீரோயின் வித்யா பாலனின்  இயல்பான நடிப்பு. ஆனால் ஜோதகா ஏனோ ஓவர் ஆக்டிங் செய்கிறார். மனதில் ஒட்டவில்லை. விதிவிலக்காக ஒரு சில சோகக் காட்சிகளில் எதார்த்த நடிப்பை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

தனக்கு விருப்பமான வேலையைச் செய்ய ஆசைப்படும் முற்போக்கு எண்ணம் கொண்ட குடும்பத்தலைவியாக அவரை காண்பித்துவிட்டு, பிறகு, குடும்ப வட்டத்திற்குள்ளேயே அடைத்துவிடுகிறார்கள்.

ராதா மோகன் இயக்கம் என்றால் ஆபாசம் இருக்காது. ஆனால் இதில்  மனோபாலா, மயில்சாமி கதாபாத்திரங்கள் பேச்சில் அத்தனை பச்சை.

மனோபாலா டபுள் மீனிங்கில் பேசித்தள்ள.. மயில்சாமி, வுமனைசராக வருகிறார்.

ஜோதிகாவின் கணவராக விதார்த். வழக்கம்போல இயல்பான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். மனைவியை மட்டம் தட்டிப் பேசுவது, மனைவியுடனான சண்டைக்கு பஞ்சாயத்து செய்ய மாமனாரையும், மைத்துனிகளையும் அடிக்கடி அழைப்பது என்று ஒரு சராசரி கணவனை கண் முன் நிறுத்துகிறார்.

எப்.எம். ரேடியோவின் தலைமைப் பொறுப்பாளராக வருகிறார் லட்சுமி மஞ்சு.

கதாபாத்திரங்கள் அதீதமாய் பேசுகிறார்கள். ஏதே நாடகம் பார்க்கும் உணர்வே ஏற்படுகிறது.

இசை காஷிப். பின்னணி இசை ஓ.கே. பாடல்கள் மனதில் நிற்கவில்லை. “டர்ட்டி பொண்டாட்டி” என்ற  டூமச்.

யோகி பாபு  இரண்டு காட்சிகளில் வருகிறார். ஆனால் சிரிப்பு வரவில்லை.

மொத்தத்தில்.. காற்றின் மொழி.. புழுக்கம்.

Tags: cinema review: kaatrin mozhi, திரைவிமர்சனம்: காற்றின் மொழி